Karalama Defteri

Yekten Yere Seyahat - 2

Sat, 03 Oct 2009 20:35:00 +0300

YEKTEN YERE SEYAHAT - 2

…Diğeri evin içinde halen daha uykudaydı. Düş görüyordu…

“ Uzun saçlarını rüzgârın zarif ellerine teslim etmişti adeta.

Ani bir hareketle ileriye doğru atıldı.

İlerledi.

Bu yürüyüş onu boş bir meydana götürdü.

Yekten Yere Seyahat - 1

Sun, 06 Sep 2009 17:29:00 +0300

YEKTEN YERE SEYAHAT

Uykudayken rüya aleminde seyahat edenlerden biri acı çığlıkla uyandı.
Zaten sabah olmak üzereydi.
Henüz güneş doğmamıştı ama.
Çığlık sahibi bulunduğu odadan dışarıya doğru yöneldi.

Kapının eşiğine geldi ışığın ufuktaki boy verişi gibi.
Sabah vakitlerinde bol bol huzur nağmeleri uçuşur.
Hafif bir esintinin yanında ‘yumuşak’ bir iklim kol gezer.
Dışarıda olan, esneme seanslarına başladı.

Vücudundaki neredeyse tüm kaslar gerginleşti.
Kendini sıkıca tuttu. Ve bıraktı. Sonra derin bir nefes aldı.
Bu vakitlerdeki havanın kalitesinden bulmak mümkün değil gün boyunca.
İşte bu nefes, kaliteyi esas alanların mükafatlarındandır.

Saf bir ortamın yaydığı ‘kir arındırıcı’ bir esinti.
Sanki bu nefes alışla bütün kirlerinden arınmış oldu.
Yeni bir güne yeni bir ‘vücut’ ile başlamak, neden olmasın ki.
Öyle bir enerji depolamak icap ediyor ki gün aşırı başa gelen yahut
planlanan tüm işlerin altından kalkılabilsin.

Yinede kendine gelememiş olacak ki ‘temiz bir su’ arayışına koyuldu.
Aklına geçtikleri kemer köprü geldi.
Lakin akan sular durmuş ve sonrada kurumuştu! Şöyle etrafına bir baktı.
Az ileride görüş mesafesinin altında kayalıkların bulunduğu bölgede
araya sıkıştırılmış.. ( devamı )

YAZGI

Thu, 06 Aug 2009 17:31:00 +0300

YAZGI

Peşimi bırakmayacak,
Acı yüklü bulutlar.
Asra yemin etti,
Yükünü bana saklar.

1999
___________________________

.. ( devamı )

SON NOKTA.

Thu, 06 Aug 2009 17:23:00 +0300

SON NOKTA.

Duygularım bazan saf su gibi temiz ve berrak
Ne duygum sudur ne de su duygumdur, ancak
Biraz dinle ki, olursan hakikati soracak
Seninle yalnız gelen sade bir "iman"dır saracak
Ve onunda gerisi "ateş" olup yanacak.

1999

.. ( devamı )

4 üncü Şerh

Sun, 12 Jul 2009 22:35:00 +0300

4 üncü Şerh 20.10.90

Hava soğuk.

Nur taneleri,

Nar daneleri.

3.Şerh

Sun, 03 May 2009 14:46:00 +0300

3.şerh 20.10.60

Gündüz yazmak. Gündüze yazılmak.

Gece yazmak. Gündüzü yazmak.

Henüz gece’yi yazamadım.

2.Şerh

Thu, 01 Jan 2009 20:49:00 +0200

2.Şerh 20.10.30

Hayatımızda rakamlardan başka değişen nedir ki?
Bu soru birilerinin yeni yıla girdiğimizin uyarı ve hatırlatmasına karşılık verdiğim cevap niteliğindedir.

‘Yaymış kollarını

küre-i arzdadır

1.Şerh

Sun, 30 Nov 2008 16:00:00 +0200

1.Şerh 92.21.01

‘Şems çubukları
çıkmış, bak
ötüyor hu hu,

Güneş ışığı.
Gönül aydınlığı.
Gözlerim kamaştı.

Tas'ladığımız şey tos'ladığımız şey olacak!

Mon, 25 Aug 2008 21:44:00 +0300

İnsanın içindeki kopan fırtınalar kadar, doğada dış âlemde o kadar sükûn ve sürekli nizam mevcut.

Nizam ve intizam öylesine inatçı ki her şeye rağmen insanı kahredercesine sürekliliğini koruyor ve yine koruyor.

Biz kendimizi biliriz.

Ben kendimi bilirim.

İçimde olanların simetrik olmadığı doğru ise de en azından yok olmayacak kadar tutunduğum bir kuru daldan da mahrum değilim.

Eski ile yeni arasındaki 10 farkı bulmak - 2

Sat, 03 May 2008 17:38:00 +0300

(önceki yazının devamı)

Bakınca aklıma düştü. Belleğimde kargalarda yer etmiş. Hele sesleri. Hafızamı biraz zorlayınca... Evvelden, çok daha fazla karga bu muhitte uçup duruyordu. Nebatatın azalışı ile hayvanatın azalışı arasında doğru orantı olmalı. Kargalar şu anda bile mevcudiyetini devam ettirmekte olan hurma ağacının dallarında arz-ı endam eyliyorlardı. Koro halindeki şarki söylemeleri yok mu? Sesleri elbette çok kötü. Çok kaba. Şimdi bakıyorum da tek tük dolanıp duruyorlar. Yada ben eskisi gibi doğayı idrak edemiyorum. Kim bilir...

Çocukluk yıllarımda şehre gelişimin –hususen evimize- en önemli simgesi kargaların o dayanılmaz sesleriydi. Bu beni farklı bir mutluluğa sevk ederdi. Beni mutlu eden kargaların sesini duymak değildi elbette. Şehirde olmak mutluluğun esas kaynağıydı o zamanlar. Ne de olsa şehirde olmak vardı. Şehirde bulunmak. Köyden şehre inen biri olarak bunu da doğal karşılamak gerek. Ne bileyim, o zaman böyle hissediyordum. Ya şimdi. Keser döndü sap döndü eski duygular alevde yanan saman oldu. Acaba şehrin cezbeden bir tarafı kaldı mı? Kalmamış olmalı. Köy ise önemini artırarak koruyor.