
VirGül
I. İlkin nokta yoktu Sonra, yaratıldı nokta
Adem ise boşluktu Sonra, göründü ufukta
Derken Adem noktaya düşmüş Nokta Adem olmuş
Birden nokta büyümüş Adem nokta olmuş
Adem noktaya dokundukça Nokta Ademi sarmış
Nokta Ademi sardığında Adem nokta kadarmış
Kibir Ademe nokta koymuş Adem kibri kalbine
Nokta Ademe göz koymuş Adem noktayı eline
Kibir kavga olmuş Kavga ise kibir
Nokta Ademe darılmış Adem ilmine sarılmış
İlim bir nokta imiş Adem onu büyütmüş
II. Küçülmüş birden nokta Küçülenler büyümüş Büyüklük kibir olmuş
Adem suçlanmış Suçsuzum demiş Suçu noktaya atmış
Nokta suçu üstüne almış Suç noktadan boşluğa atlamış
Suçu fazla tutmamış Onu Ademe satmış
Adem kibre seslenmiş Kibire suçlusun demiş
Kibir boşluğu göstermiş İşte suç burda demiş
Adem şaşırmış Nokta boşluğa yükselmiş Boşluk nokta olmuş Kibir temize çıkmış
Adem ilmi kaybetmiş Evvel ona sahipmiş
İlim Adem olmuş Nokta ilimde kaybolmuş Kaybolan Adem olmuş
III. Adem kendini bulmuş İlme nokta demiş İlim alınmış Nokta dilim dilim olmuş
Noktalar kadar ilim olmuş İlim sevinmiş Adem ilme sahip olmuş Nokta Ademe kafa tutmuş
Adem kibri çağırmış Kibir Ademi sarmış Nokta ilme gitmiş İlim noktada kaybolmuş
Nokta büyümüş İlmi ele geçirmiş Kibir ilme yenilmiş İlim kibirlenmiş
Aslında İlim bir nokta imiş Kim onu büyütmüş?
|
2009-08-01 21:15:56 - Çok güzel bir şiir